Bir Kitap Oku!

Sevgili Okur,

Hiç bıkmıyorum bunları tekrar tekrar okumaktan. Yazarın her kitabını okurken “Hayatı ve eserleri” yeniden karşıma çıkıyor. Bir daha, bir daha okuyorum: yeni baştan heyecanlanmak İçin. Yalnız, yazarlar arasında bir birlik bulunmaması beni yoruyor. Hiç olmazsa önsözleri yazanlar, yılda bir kere toplanmalı ve aralarında ortak esaslar tespit edilmeli.

Bakıyorsun bir yazar, çok zor birleştiriyor kelimeleri. Bir türlü cümleleri kuramıyor. Öyle diyor önsöz amca. Geçer karatahtanın başına diyor, yazar, bozar, uğraşır. Bütün bunları da yarı karanlıkta yapar. İstediği cümleyi bulunca da koşar bütün ışıkları yakar.

Ne yapmalı? Bugüne kadar sürdürdüğüm gibi, çevremdeki kişilerin davranış ve tutumlarını bilinçsiz bir aldırmazlıkla benimseyerek bu renksiz, kokusuz varlıkla yetinmeli mi; yoksa, başkalarından farklı olan, başkalarının istediğinden çok farklı, köklü bir eylem isteyen gerçek bir insan gibi bu miskin varlığı kökten değiştirmeli mi? “

Tutunamayanlar, Türk edebiyatının en önemli eserlerinden biridir. Berna Moran‘a göre “Oğuz Atay’ın mizah gücü ve duyarlılığı ve kullandığı teknik incelikler Tutunamayanlar’ı büyük bir yeteneğin ürünü yapmış, eserdeki bu yetkinlik Türk romanını çağdaş roman anlayışıyla aynı hizaya getirmiş ve ona çok kazandırmıştır.”

Mina Urgan ‘Bir Dinozorun Anıları“nda: Oğuz Atay’ı ayaküstü ve o kadar az gördüm ki, onunla ilgili ancak bir tek izlenim edindim: Koskocaman bir kediye benziyordu tıpkı. Çok kocaman ve çok güzel bir kediye, öyle benziyordu ki, ona elimi uzatınca ‘miyaaav’ diyeceğini sandım. Miyavlayacağı yerde ‘tanıştığımıza memnunum’ deyince şaşırıp kaldım.”

Bir kıvılcım sürdüm önünüze. Yazar ile okur arasına girmeden, kitapların iletişim kurması dileğiyle.

Sevgiyle,

Yasemin Emre