4 yıl önce bugün… Yazan, Yasemin Emre

 

Merhaba,

Bundan tam 4 yıl önce, bu akşam , 11 Haziran 2015  biyopsi sonucum ulaştığında, kanser hastası olduğumu, öğrendim. Akşam, sevdiklerimle güzel dakikalar geçirdikten sonra, erkenden yattıcam. Göğsümde biyopsinin ağrısıyla.

Ertesi gün, 12 Haziran 2015 saat 7 de yapılacak olan nükleer tıbbın damardan verdiği ilaçla  tümörün olduğu yer belirlenecek. Ardından uzun saatler süren operasyon başlamadan önce, Genel Cerrahım yanıma gelerek, mavi gözleriyle “Nasılsın ?” diyecek. Narkoz verilirken de “Nereye, gidiyoruz?” diyecek . Ben “ Çeşme, denize “ diyeceğim. Ardından, ameliyathanede çığlık kopacak. Bulunanların hepsi İzmir’li… Akşam üzeri geç saatlerde odama alınıcam. Ailem yanımda olacak, sevdiklerim. Akşamı sancılı geçirsem de beni hasta eden enerjiden kurtulucam. Bir sonraki gün değerli doktorlarım tek tek gelecek, kontrol etmek için. Plastik cerrahım gelip, “ Nihayet gönderdik onu “ diyecek…

Tüm bu yaşadıklarımın üstünden, sancılı, acılı birçok gün geçti. Günlerim geçti. Yıllar geçti. Yaz aylarında uykusuz zamanlarda , karanlık gökyüzünde 💫yıldızlar eşlik etti. Kalbim hep gülümsedi…

Geçen gün bir dost gelip, “ Sanki yeni olmuş gibi bazı şeyler”dediğinde. Anlatamadım… Koca zorlu, zaman birkaç kelimeye sığmazdı.

Örgüyü 7 yaşında öğrendim. İlk hikayemi 10 yaşında günlüğüme yazdım. Adı fındıktı, akşam karanlığında bana eşlik ederdi. Eşliği kısa sürdü. Okulda iyi bir öğrenciydim. İlkokul 2. Sınıfta sporda ilk başarımı elde ettim. 13 yaşında dublaj yaptım. ( Babamın sayesinde) 17 yaşında tiyatro  için konservatuar eğitimi almaya başladığımda, yaş engeline takıldım. Sanata olan aşkım bitmedi. 19 yaşında çalışmaya başladım . İş hayatında “yaşam sanatı” nda deneyim sahibi oldum. Koyulan hedefleri hep başardım. Birçok yerde yöneticilik yaptım. Asistanlık yaptım. (Okuduğum meslek )

Bugüne beni getiren noktalara baktığımda, gördüklerim. Eklenecek daha çok şey var. Son 4 yılımı da kanser haricinde eğitimle sıkı çalışarak eksik olanları tamamlamakla geçirdim.

Kitaplar hakkında, yazarlar hakkında, yazabilmek hakkında ve her şeyden önemlisi “yaşam” hakkında konuşabiliyorsam son cümle olarak şunu eklemek isterim . “Yaşam  her anı bizlere  bahşedilmiş mucize olmalı.

Mucizelere, Sevgiyle

Yasemin Emre

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: